نسخه ی فارسی کتاب "ارشاد منجی" را می خواندم.بی تعارف آدم را کسل می کند و این همه سر و صدایی که پیرامونش به راه افتاد به گمانم از همان حربه هایی است که برای جلب توجه به کار می رود.خیلی دلم می خواست بدانم چی چی این کتاب جالب و جذاب بود؟!

آن همه ادعا پیرامون یک نقد منصفانه و صادقانه آخرش همین از آب در آمده.یک کتاب پر از تناقضات شخصیتی و عقده های حقارت یک زن مسلمان که عجیب دلش می خواهد مسلمان نباشد ولی نمی دانم چه چیزی جلویش را می گیرد؟! این خانم کاش اول تکلیفش را با خودش روشن کند! کسی که تا این اندازه دل پری از اسلام دارد واقعا دلیل منطقی اش برای کماکان زیر بیرق اسلام ماندن چیست؟! خوب آدم شک برش می دارد این خانم هدف واقعی اش چیست! احیای اسلام منطقی یا مسخ اسلام؟! البته واقعا قد و اندازه ی این حرفها هم نیست!داشتم به این فکر می کردم که چرا اسم کتاب را نگذاشته: "به امید روزی که از خواب بیدار شویم و ببینیم همه ی مسلمانان به مریخ کوچ کرده اند!"

آدم عاقل با نقد منصفانه و برداشت های منطقی از اسلام مشکلی ندارد.مشکل درست از جایی آغاز می شود که متوجه شویم به اسم نقد قرار است اتفاقات دیگری برایمان بیفتد.دری وری های این خانم و به اصطلاح برداشت های دموکراتیکش از اسلام دقیقا شبیه همان برداشت هایی است که اسلام را شبیه یک جنازه می کند!و دلم می خواست در مورد توجیه اسلامی(!) همجنسگرایی اش از او سوال می کردم.اینکه او آزاد است هر جور که دوست دارد زندگی کند درست اما اینکه به خودش حق بدهد تصمیمات و شیوه ی زندگی اش را توجیه دینی کند و برایم خیلی گران است!

به هر حال کتاب ارشاد منجی ادامه ایست از راهی که آغاز شده برای توخالی کردن اسلام.حتی اگر در معدود مواردی هم حق با او باشد این دلیل نمی شود برداشت های کلی داشته باشد.من که چیز دندان گیری در این کتاب ندیدم.خواستید خودتان امتحان کنید!